Doorgaan naar hoofdcontent

Haakpatroon: Minnie-Mouse


Het gehaakte-kerstsboom-versieringen-project

In 2017 kreeg ik een ambitieus idee: ik wilde elke dag een frutseltje haken om eind van het jaar in de kerstboom te hangen. Met andere woorden: onze kerstboom zou dan voorzien zijn van 365 (!) gehaakte versiersels!

Ik begon enthousiast en de eerste 50 of zo gingen makkelijk. Het haken was ook eigenlijk niet het probleem, maar het vinden van zó veel geschikte (lees: niet al te ingewikkelde) patroontjes wél. Ik verviel dan ook al snel in herhalingen van ‘makkies’, zoals eikeltjes, sinaasappels, vlindertjes en kerstballen natuurlijk.

Omdat we ergens in dat jaar besloten om te gaan verhuizen en omdat daarom de kerstboom niet voor de dag gehaald zou worden, was ik op een bepaald moment niet meer zo gemotiveerd om nog door te gaan met het project, maar het is te leuk om het te laten zitten (en bovendien heb ik al meer dan 200 kerstfiguurtjes klaar), dus onlangs besloot ik om de haakroutine weer op te pakken.

.

Ik haakte volgens hetzelfde PATROON verschillende Minnies.

 De roze Minnie haakte ik van een iets dunner garen (dacht ik) en ik meerderde voor het lijf daarom tot 36 vasten (en haakte 3 toeren van 36 vasten) en meerderde voor de oren tot 30 vasten.

Achteraf bleek de roze Minnie daardoor iets groter te zijn geworden, maar een beetje variatie in de kerstboom kan geen kwaad en ik heb so wie so voor de onderste takken  grotere figuurtjes nodig dan voor bovenin.

Helemaal goed dus.

Foto’s: klik voor vergroting










Populaire posts van deze blog

Gratis haakpatroon mandje

Roze, roze, roze Toen het oudste kleinkindje een jaar of drie was, was roze haar lievelingskleur. Dus kreeg ze roze badwater met roze badzout, waste ze zich met roze badgel en met een roze zeepje, had ze een roze bekertje, droogde ze zich af met een roze handdoek, deed ze een roze badjasje aan, vingerhaakte ze met roze garen, dekte ze de tafel in roze en aten we gesmolten kaas met “roze worst” (ham). Uit díe tijd stamt het roze mandje. Het doet – 11 jaar later – nog steeds dienst tijdens logeerpartijen; dan doe ik de tandenpoetsspulletjes, shampoo en douchegel van het jongste kleinkindje er in. Maar zij is nu al acht jaar en haar roze-periode ligt al lang achter haar. Daarom besloot ik dat het mandje maar eens plaats moet maken voor iets wat meer in haar smaak valt. Binnenkort begin ik aan een exemplaar in een neutralere kleur. Omdat het toch wel jammer zou zijn als het ding zonder meer in de vuilnisbak belandt, werkte ik het haakpatroon uit en als je wilt, kan je dat gratis downloaden...

Haakpatroon zorgenvriendje / zorgenvriendinnetje

Lieve gehaakte knuffel waarin kindjes hun zorgen kwijt kunnen. Bij een zorgenvriendje of -vriendinnetje kunnen kinderen al hun zorgen, angsten en enge dromen kwijt. Opschrijven of tekenen… maakt niet uit.  Eenmaal aan het papier toevertrouwd, worden zorgjes, verdrietjes of angsten in de mond van het lieve vriendje – in het geheime vakje – gestopt. En dan verdwijnen ze… ze worden “opgegeten”. Eigenlijk een soort dagboek voor jonge kinderen dus. Ouders die de zorgen van hun kind in de buik van het zorgenvriendje vinden, krijgen zo de kans om er met hun kind over te praten. Er zijn 4 variaties Kies er eentje uit of haak ze alle vier! Materialen en afmeting Haak je zorgenvriendje uit een materiaal dat je mooi vindt: wol, acryl, velours, katoen… alles kan.  Hoe dikker je garen, hoe groter de knuffel zal worden.  Ik haakte met Zeeman Royal in verschillende variaties en mijn knuffel werd ongeveer 22 cm hoog.  Foto’s: klik voor vergroting ...

Haakpatroon prachtig schoudertasje

  Een “oud” patroon in een nieuw (j)(t)asje Ergens in 2020 publiceerde ik een haakpatroon voor een “chic schoudertasje” .  De chique uitstraling ontleent dat tasje aan het gebruik van glanzend, zwart, macramékoord.  Het is een van mijn meest favoriete tasjes en ik draag het ook gerust bij niet zo chique gelegenheden. Het contrast met b.v. een spijkerbroek is juist heel leuk. Maar kort geleden bedacht ik dat ik datzelfde tasje ook wel eens met een heel ander materiaal zou kunnen haken. Ik had nog lichtblauw garen liggen en ging direct aan de slag.  Het nieuwe tasje kreeg een wat ander formaat en door gebruik van katoen werd het echt een heel ander schoudertasje.   Dit keer naaide ik ook een verstevigde voering, wat ook wel nodig was, want het katoen was een stuk slapper dan het macramékoord. Ik paste het haakpatroon nog wat aan met nieuwe stap-voor-stap-foto’s en ik beschreef de variaties in formaat. Het werden maar liefst 21 pagina’s!   Material...