Doorgaan naar hoofdcontent

Vintage tasje ;-) voor mijn kleinkindje


We waren in het oorlogsmuseum…

…en daar zag zij – in een etalage waar ik totaal overheen gekeken had – een tasje hangen..
Dít tasje:

In WO2 had iemand het – bij gebrek aan materialen – uit touw gefabriceerd. De techniek kon ik niet thuisbrengen. Gevlochten?

Kleinkindje L. wilde ook zo’n tasje…

…en of ik dat kon maken?

Tuurlijk!Ik schafte dun macramékoord aan en ging aan de slag. 

De basis was simpel: een magische cirkel met 6 vasten en in de 14 volgende toeren telkens 6 steken meerderen en daarna 3 (2) toeren met bovenin een hengsel.

Voor de zijkanten haakte ik een langgerekte ovaal, die qua aantal steken exact paste op de cirkels en toen was het nog een kwestie van in elkaar zetten. Dat deed ik het halve vasten en het effect was naar m’n zin.

In de tussentijd waren wel m’n handen al een beetje stuk door het stugge koord, maar gelukkig kon ik voor bloemetjes en blaadjes gewone zachte katoen gebruiken.

Foto's: klik voor groter








Ik ben niet zo goed in borduren (doe het ook niet graag) en qua afwerking had het wel wat netter gekund…   
…maar ik naaide een voering die het allemaal camoufleerde 😉

Na best wel veel gepruts was ik tevreden: mijn kopie leek op het origineel en daar ging het om.

Alleen… ik vond en vind het helemaal niks. Ik kan me ook niet voorstellen dat het kleinkindje ermee gaat rondlopen.

Maar we zullen zien.

Ja… ze was er dolblij mee!…

…en ze nam het tijdens de logeerpartij begin mei overal mee naar toe ;-).Ik vind het nog steeds bizar.

Photo736266186017_inner_10-109-470-109-9-939-469-933


Populaire posts van deze blog

Gratis haakpatroon mandje

Roze, roze, roze Toen het oudste kleinkindje een jaar of drie was, was roze haar lievelingskleur. Dus kreeg ze roze badwater met roze badzout, waste ze zich met roze badgel en met een roze zeepje, had ze een roze bekertje, droogde ze zich af met een roze handdoek, deed ze een roze badjasje aan, vingerhaakte ze met roze garen, dekte ze de tafel in roze en aten we gesmolten kaas met “roze worst” (ham). Uit díe tijd stamt het roze mandje. Het doet – 11 jaar later – nog steeds dienst tijdens logeerpartijen; dan doe ik de tandenpoetsspulletjes, shampoo en douchegel van het jongste kleinkindje er in. Maar zij is nu al acht jaar en haar roze-periode ligt al lang achter haar. Daarom besloot ik dat het mandje maar eens plaats moet maken voor iets wat meer in haar smaak valt. Binnenkort begin ik aan een exemplaar in een neutralere kleur. Omdat het toch wel jammer zou zijn als het ding zonder meer in de vuilnisbak belandt, werkte ik het haakpatroon uit en als je wilt, kan je dat gratis downloaden...

Haakpatroon zorgenvriendje / zorgenvriendinnetje

Lieve gehaakte knuffel waarin kindjes hun zorgen kwijt kunnen. Bij een zorgenvriendje of -vriendinnetje kunnen kinderen al hun zorgen, angsten en enge dromen kwijt. Opschrijven of tekenen… maakt niet uit.  Eenmaal aan het papier toevertrouwd, worden zorgjes, verdrietjes of angsten in de mond van het lieve vriendje – in het geheime vakje – gestopt. En dan verdwijnen ze… ze worden “opgegeten”. Eigenlijk een soort dagboek voor jonge kinderen dus. Ouders die de zorgen van hun kind in de buik van het zorgenvriendje vinden, krijgen zo de kans om er met hun kind over te praten. Er zijn 4 variaties Kies er eentje uit of haak ze alle vier! Materialen en afmeting Haak je zorgenvriendje uit een materiaal dat je mooi vindt: wol, acryl, velours, katoen… alles kan.  Hoe dikker je garen, hoe groter de knuffel zal worden.  Ik haakte met Zeeman Royal in verschillende variaties en mijn knuffel werd ongeveer 22 cm hoog.  Foto’s: klik voor vergroting ...

Haakpatroon prachtig schoudertasje

  Een “oud” patroon in een nieuw (j)(t)asje Ergens in 2020 publiceerde ik een haakpatroon voor een “chic schoudertasje” .  De chique uitstraling ontleent dat tasje aan het gebruik van glanzend, zwart, macramékoord.  Het is een van mijn meest favoriete tasjes en ik draag het ook gerust bij niet zo chique gelegenheden. Het contrast met b.v. een spijkerbroek is juist heel leuk. Maar kort geleden bedacht ik dat ik datzelfde tasje ook wel eens met een heel ander materiaal zou kunnen haken. Ik had nog lichtblauw garen liggen en ging direct aan de slag.  Het nieuwe tasje kreeg een wat ander formaat en door gebruik van katoen werd het echt een heel ander schoudertasje.   Dit keer naaide ik ook een verstevigde voering, wat ook wel nodig was, want het katoen was een stuk slapper dan het macramékoord. Ik paste het haakpatroon nog wat aan met nieuwe stap-voor-stap-foto’s en ik beschreef de variaties in formaat. Het werden maar liefst 21 pagina’s!   Material...